Każda patelnia składa się z kilku podstawowych elementów: misy (czaszy), dna oraz uchwytu. To właśnie grubość i konstrukcja dna mają największy wpływ na równomierność przewodzenia ciepła. Patelnie z cienkim dnem nagrzewają się szybko, ale nierównomiernie – mogą powstawać tzw. gorące punkty. Modele z grubym, wielowarstwowym dnem (np. z kapsułą z aluminium lub stalą) rozkładają ciepło znacznie równomierniej, co zapobiega przypalaniu potraw. Dodatkowym elementem wpływającym na użyteczność jest uchwyt – może być wykonany z bakelitu, stali nierdzewnej lub silikonu, a jego odporność na wysoką temperaturę decyduje o tym, czy patelnię można wstawiać do piekarnika.
Patelnie powlekane teflonem (PTFE) to jedne z najpopularniejszych na rynku, cenione głównie za właściwości nieprzywierające. Warstwa PTFE naniesiona na stalowe lub aluminiowe podłoże sprawia, że potrawy nie przyklejają się do powierzchni nawet przy minimalnej ilości tłuszczu. Warto jednak wiedzieć, że powłoka teflonowa jest wrażliwa na zarysowania – nie należy używać metalowych akcesoriów kuchennych. Odporność termiczna teflonu wynosi zazwyczaj do około 260°C, po przekroczeniu której powłoka może ulegać degradacji. Patelnie teflonowe są lekkie i łatwe w czyszczeniu, ale mają ograniczoną trwałość w porównaniu do modeli wykonanych z twardszych materiałów.
Zupełnie inaczej prezentują się patelnie ze stali nierdzewnej – są odporne na zarysowania, wysoką temperaturę i działanie kwasów zawartych w żywności. Stal nierdzewna nie wchodzi w reakcje chemiczne z produktami spożywczymi, co czyni ją materiałem uznawanym za bezpieczny i neutralny smakowo. Patelnie stalowe nie mają jednak naturalnych właściwości nieprzywierających – wymagają odpowiedniego rozgrzania i użycia tłuszczu, by potrawy nie przywierały do powierzchni. Doskonale sprawdzają się do smażenia w wysokich temperaturach, duszenia i technik kulinarnych, w których istotne jest tzw. obsmażanie (ang. searing). Wiele modeli jest kompatybilnych z piekarnikiem i wszystkimi typami kuchenek.
Patelnie żeliwne i ze stali węglowej wyróżniają się dużą masą i wyjątkową zdolnością do akumulowania ciepła. Żeliwo wolno się nagrzewa, ale po osiągnięciu odpowiedniej temperatury utrzymuje ją przez długi czas – to cecha pożądana przy smażeniu steków czy duszeniu mięs. Stal węglowa jest lżejsza od żeliwa, ale zachowuje zbliżone właściwości termiczne. Oba materiały wymagają sezonowania (wygrzewania z warstwą oleju), co stopniowo tworzy naturalną powłokę nieprzywierającą. Są trwałe, odporne na uszkodzenia mechaniczne i nadają się do użytku zarówno na kuchence, jak i w piecu. Ich wadą jest podatność na rdzę przy nieodpowiedniej pielęgnacji.
Coraz większą popularność zdobywają patelnie z powłoką ceramiczną, które są przedstawiane jako alternatywa dla klasycznego teflonu. Powłoka ceramiczna (na bazie krzemu i tlenu) jest odporna na wyższe temperatury niż PTFE – zazwyczaj do około 400–450°C – i nie zawiera związków PTFE ani PFOA. Warto jednak mieć na uwadze, że jej właściwości nieprzywierające z czasem słabną szybciej niż w przypadku dobrej jakości powłok teflonowych. Jeśli zależy Ci na gotowaniu na kuchence indukcyjnej, sprawdź, czy wybrany model posiada odpowiednie dno ferromagnetyczne – patelnia ceramiczna na indukcję musi mieć specjalnie zaprojektowane dno, które reaguje na pole magnetyczne wytwarzane przez indukcję. Nie wszystkie modele ceramiczne są przystosowane do tego typu kuchenek.
Wybór właściwej patelni zależy przede wszystkim od sposobu gotowania, rodzaju kuchenki i oczekiwań dotyczących trwałości. Patelnie teflonowe sprawdzą się przy codziennym smażeniu przy małej ilości tłuszczu, stalowe i żeliwne – przy technikach wymagających wysokiej temperatury i długowieczności, a ceramiczne stanowią kompromis między wygodą a bezpieczeństwem materiału. Znajomość różnic w budowie i materiałach pozwala świadomie dopasować sprzęt do własnych potrzeb kulinarnych – i uniknąć rozczarowań po zakupie.