Ella Eyre – kontrabas znaleziony w garderobie [RELACJA]

Bo jej występ w klubie Blue Note, jak już zresztą sugerował sam wybór miejsca, był utrzymany w zupełnie innej konwencji. Z tanecznych hitów, które Ella nagrała z takimi artystami, jak: Rudimental (nr 1 w Wielkiej Brytanii i Brit Award za piosenkę roku), Sigala czy DJ Fresh pozostały tylko przebojowe melodie, ale ubrane w niezwykle subtelne dźwiękowe szaty.

Występ miał tak bardzo akustyczny charakter, że artystka postanowiła skorzystać z dodatkowych akustycznych instrumentów, na które trafiła już w klubie – starego fortepianu oraz kontrabasu, znalezionego w garderobie. To z jego pomocą basista, jak opowiadała Ella występujący z nią od pierwszego koncertu 13 lat temu, zagrał „Came Here For Love”, bo przecież „wy przyszliście tu po miłość i ja też przyszłam tu po miłość”.

Odnośnie uczuć w kierunku polskiej publiczności słyszeliśmy wiele ciepłych słów, również o entuzjastycznych przyjęciach, jakich doświadczyła w naszym kraju na samym początku swojej kariery, kiedy to występowała m.in. w telewizyjnym programie X Factor. Ciekawych opowieści słuchaliśmy właściwie w każdej przerwie między utworami, dowiedzieliśmy się o „kilku zerwaniach w ciągu roku”, piosence, którą zaśpiewała w wieku 16 na pierwszym przesłuchaniu u swojego przyszłego (i wciąż aktualnego) menedżera („Crazy” Gnarls Barkley, świetnie zabrzmiała jej interpretacja w Poznaniu) czy o utworze, który rozprzestrzenił się w świecie dzięki pewnej reklamie i w sprawie którego „nie zamiaru nikogo uświadamiać, że nie został stworzony przez nią” – przebój Jermaine’a Stewarta „We Don't Have To Take Our Clothes Off” ma w tej chwili na Spotify ponad 400 milionów odsłuchów, a w Poznaniu doświadczyliśmy bardzo intymnej wersji, z wykorzystaniem fortepianu będącego na stanie klubu.

Słowo „intymny” pasuje zresztą do całego koncertu Elli. Artystka namawiała nas co prawda do „get crazy” jak to się dzieje gdy gra z większym zespołem i z dodatkowymi wokalistkami, ale nam odpowiadała atmosfera „unplugged”, lekko zachrypnięty i często zachwycający głos Brytyjki z maltańsko-jamajskimi korzeniami mógł wybrzmieć w takiej surowej oprawie jak należy. Mieliśmy poczucie, jakby dobrze znana w świecie piosenkarka śpiewała dla nas niemal w salonie naszego domu, wrażenie bliskości potęgowała jeszcze słowami w rodzaju: „widzę dobrze wasze twarze, wyglądacie dziś bardzo pięknie”.

Najlepsze fragmenty? Porywające „Diamonds”, wspólnie wyśpiewane przeboje „Waiting All Night” („to tylko kilka wersów, jeśli ich nie znacie, to nie wiem, gdzie byliście przez ostatnie lata”) i „Answerphone” („latem nie grałam i się stęskniłam”) czy „Head In the Ground” – gdy śpiewała, niemal krzycząc „Gdzie zostawiłam moją duszę”, wierzyliśmy w każde słowo. I bardzo nam odpowiadała konwencja akustycznego bluesa, który dominował tego wieczoru. Czy w takim organicznym wydaniu usłyszymy Ellę Eyre na kolejnym albumie? Jak powiedziała nam przed koncertem w wywiadzie „na razie trudno to przesądzać”.

Rozmowa z artystką naszej antenie już wkrótce, do usłyszenia!