Przewodniczka oprowadzała w przejmującym chłodzie. To było podziękowanie
Była to druga masowa egzekucja mieszkańców Śremu i okolic, przeprowadzona w odstępie niespełna trzech tygodni od publicznej egzekucji na śremskim rynku. Obecnie stoi tam pomnik, pod którym odbyła się skromna uroczystość, na początku której uczestnicy uczcili minutą ciszy ofiary tragedii w Krakowie.
8 listopada rano więźniowie przetrzymywani w śremskim areszcie zostali wyprowadzeni pod strażą w kierunku Zaniemyśla. Wśród nich znalazła się grupa Polaków, którym kazano wykopać dół w ogrodzie Starej Strzelnicy w Zbrudzewie. Około południa na miejsce przyprowadzono 12 skazańców. Egzekucję przeprowadzili funkcjonariusze niemieckiego aparatu terroru, związani z Gestapo w Jarocinie. Obecnych było też około 30 miejscowych Niemców.
Według relacji świadka, Bolesława Jurgi, który jako więzień został zmuszony do kopania grobu i późniejszego układania ciał, skazańców ustawiono w dwóch szeregach po sześciu, twarzą do wykopu. Padły dwie salwy. Niektórzy z mordowanych zdążyli jeszcze krzyknąć: "Pozdrówcie rodzinę!" oraz "Niech żyje Polska!". Część ofiar nie zginęła od razu. Niemcy dobijali rannych z pistoletów.
Więźniowie musieli następnie układać ciała w mogile. Grób zasypano, a miejsce zamaskowano gałęziami i ziemią. Wśród dwunastu ofiar byli zarówno młodzi robotnicy, jak i starsi mieszkańcy Śremu i okolic. Najmłodsi mieli zaledwie 17 lat.
Po wojnie przeprowadzono ekshumację. 25 kwietnia 1945 roku odbył się uroczysty pogrzeb zamordowanych. Ofiary obu egzekucji spoczęły we wspólnej mogile na cmentarzu parafialnym przy śremskiej farze.